Heya,

Welkom op mijn enigste echte eigen weblog ^^. Deze weblog gaat over van alles, vooral over mij en mijn interesses en wat voor een wilde dingen ik en mijn vrienden mee maak ^^. Ik hoop dat je het een beetje leuk vind, en laat plz een berichtje achter ^^.

Knuf,
-Mieke-

"De jeugd van tegenwoordig"

The dying curiosity, the curiosity in other people. Oftewel het begin van een van men vele gedichten. Dat gedicht gaat over de vraag waarom mensen geen interesse meer in elkaar tonen, alleen als het nog om eigenbelang gaat. Mensen zegen de hele tijd dat de jeugd van tegenwoordig zo slecht geworden is.
    Terwijl, diegene die dat zeggen, mede-verantwoordelijk zijn hiervoor. Als de mens niet meer geleerd wordt hoe het zich moet gedragen, en steeds verder wil om zijn behoeften te bevredigen. Tjah, dan moet het ook een keer mis gaan, en steeds erger worden. Wat je zaait, oogst. Er heerst geen disicpline meer, njah niet te pessimistisch, maar nauwelijks meer. De mens wordt te veel verwend met kant-en-klaar-vermaak, de mens wordt te lui om zich zelf nog te gaan vermaken.
      Ze willen vermaakt worden, en omdat het op een gegeven moment verveelt; doordat ze geen creativiteit meer ontwikkelen door gebrek aan het vermogen je zelf te vermaken met simpele dingen. Gaan mensen ook steeds verder de grenzen zoeken, om dan toch nog vermaakt te worden. Meer drama, meer actie, meer geweld. Geen wonder dat er steeds meer groepsverkrachtigen en geweldsdelicten zijn. Als je bij god niet meer weet wat je moet doen, en je steeds meer geweld, seks en die zooi op tv ziet. Tjah dan ga je het vanzelf wel normaler vinden, en wordt het ingeburgerd. De jeugd zoekt naar meer sensatie en actie omdat ze te verwend zijn met de-kant-en-klare-vermaak weten ze niet meer wat te doen. Misschien is dit tijdelijk? Een periode zoals de jaren '70 waarin de grenzen duidelijk verlegd worden, na een strikte en zakelijke periode als de jaren '50. Dat de mens tijdelijk naar een uitlaatklep zoeken.
      Misschien is het ook wel blijvend, omdat de mens niet meer weet wat te doen met alles. Mjah het is niet zo dat ik pessimistisch ben, hoewel het de laatste tijd door men blogs, wel op begint te lijken. Ik blijf altijd optimistisch maar soms moet het er even uit, en nee ik wil ook niet op een pschyloog lijken, of een apocalyptische denker. Ik wil gewoon mijn ei kwijt, hoewel niemand het zou interesseren. Mijn leraar noemde me al een conservatieve denker, en ik kon zo zijn pa zijn met mij denkbeelden.. ik vat het maar op als een compliment. Om toch maar optimistisch te blijven he ^^

-Mieke-

Ballon

Als een door een naald geprikte ballon

Langzaam leeg lopend

Het laatste restje lucht eruit blaast

en een verfrommeld stukje plastic

Wat over blijft

 

Hoog gevlogen, ver gevlogen

Rondgezweeft over de hele wereld

Maar niks gezien, niks gemerkt

Want ik kon men ogen niet openen

 

Zoals die ballon die niks voelde

Niks was, niks zag en niks zou zijn

Wachten op het laatste zuchtje wind

Dat het weer mee neemt

Op naar een nieuwe wereld

 

-Mieke-

Perfect?

Ik zat laatst zo te denken.. van hoe zou mijn perfecte vriend eruit zien? Stoer maar toch gevoelig, het lichaam van een fotomodel, het karakter dat hij trots op mij is, mij wil beschermen, van me houd door dik en dun, mij mooi vind hoe ik ben, gitaar kan spelen en de meest romantische nummers kan zingen en schrijven die er zijn, mij stevig vast houd in zijn armen waneer ik verdrietig ben, mee kan lachen als we vrolijk zijn, gek mee doen waneer we een lollige bui hebben, en ga zo maar door. Je knipt en plakt de beste eigenschappen van mensen die je kent of niet kent, bij elkaar tot een persoon. Een fictief persoon die niet bestaat, een persoon waarmee je wilt spiegelen om ook een beetje perfectie te voelen. We zijn nooit tevreden met wat we hebben, het moet altijd beter en meer, mooier en groter. Maar waarom zijn we nooit tevreden met wat we hebben, we hebben al zoveel, het feit dat je leeft, ademt, kunt genieten van dingen om je heen. Ik doe het ook, iedereen doet het. Maar waarom altijd het knip en plak werk .. waarom altijd zoeken naar het perfecte? Zijn we zo gehersenspoeld door de media met de perfecte beelden van de mooiste mannen en vrouwen met de beste karakters en de mooiste leventjes met luxe en glamour, verblind voor wat het leven echt inhoudt?  Terwijl ik diegene allang gevonden heb ...

Goede voornemens ?!?

Nu zo langzamerhand het eindelijk toch gaat vriezen, en het eind der tijd nadert (njah van 2006 dan :P) Begint iedereen er wel weer over na te denken. Alle oude voornemens worden weer uit de kast getrokken en nieuwe bij gevoegd.  Daarom dacht ik laat ik er een blog aan wijden. Njah wel afgezaagd maar goed, omdat ik behoorlijk bijgelovig ben heb ik toch altijd wat voornemens. Alleen dit jaar ben ik wel een beetje in doorgedraaid, met een totaal tot 32 (aantal is niet vast en kan elke dag nog toenemen), weet ik zeker dat ik voor het komende jaar er geen zou kunnen volhouden. Maar goed, omdat optimisme voor het nieuwe jaar 'in' is volgens teletxt. Ben ik dus helemaal hip en beeld ik me in dat ik het wel kan, en dat ik 'slecht' mens dat ik ben veel moet veranderen aan mezelf en dus alle 32 na zou moeten leven. Omdat er altijd wel iets is wat je aan jezelf kan veranderen. Of het dit jaar gaat lukken? Ik weet het zeker! (om het 'in' te houden ;)).  "Zie lees meer voor als je niet kunt slapen en al mijn 32 goede voornemens wilt lezen"

-Mieke-

 

Lees verder...

Misfits

Wat ik nooit wil worden is gewoon leven in een dagelijkse sleur hoewel je er steeds zelf ingetrokken wordt door de dagelijkse dingen. Toch verzet ik me telkens hevig om gewoon normaal te zijn, hetzelfde als anderen, ook al is niemand gelijk, ook al is iedereen anders.

Ik wil mezelf blijven hoe moeilijk het ook is door alle andere mensen om je heen waar je elke dag door beïnvloed wordt. Ook al word anders denken afgestraft en gestigmatiseerd. Worden andere ideëen dan de rationele denkbeelden, de denkwijze die we gewend zijn en iedereen als juist ervaard, alleen maar goedgekeurt. Als ze hiermee denken alle vragen te kunnen beantwoorden die het leven met zich meebrengt, zitten ze volgens mij fout.

Als je telkens in het zelfde hokje naar een antwoord zoekt, naar een antwoord die iedereen uiteindelijk als juist zal ervaren, kom je op een gegeven moment nergens uit. Loop je vast, kom je vast te zitten in een doolhof van letters, tekens, en cijfers. Maar ze vormen geen geheel, ze blijven gewoon letters, tekens en cijfers zonder wat te betekenen. Je moet reiken, denk niet binnen de hokjes, maar zoek verder. Wees niet zo snel tevreden met een antwoord maar zoek, zoek verder.

Wees eens eigenwijs, eigenaardig, apart of vreemd. Wees eens anders, en wees eens jezelf. Doe de dingen die jij leuk vind, leuk lijkt, en leuk zal vinden. Niet wat een ander zegt wat je moet doen, wat hij denkt dat jij leuk zal vinden. Maar doe wat jij wilt, zolang je anderen maar in hun waarde laat, en je van het leven geniet. Zeg ik leef, leef met al je eigen-aardigheden en wees trots op wat en wie je bent, hoe je denkt en wat je voelt.

-Mieke-

Voor mijn Lief...

 

 

In het holst van de nacht,

toen ik een blik omhoog wierp.

Zag ik duizenden lichtjes,

die een licht wierpen op mijn gezicht.

Een zacht schemerlichtje,

wat mijn hart van binnen verwarmde.

En liet mij het mooiste zien wat er is.

De zin van het leven, die jij mij gaf.

 

-Mieke-

 

Vakchinees

Nu we de laaste restjes van het sinterklaas-inpakpapier en de zwarte schmink weer opruimen, en de altijd glimmende kerstballen weer tevoorschijn getoverd worden uit de vele dozen met lagen stof. Zit ik weer enkele uren van mijn al zo interessante schoolleven te verspillen met nutteloze KWT-uren, oftewel keuze werktijd uren, het nuttig indelen van de weinige tijd die je al hebt op te traagwerkende computers waarbij je zo lang moet wachten totdat google gestart is dat je uur al weer voorbij is. Net zoals de nuttige uurtje swaar je er al zo weinig van hebt. 

Terwijl ik dus aan het leren ben wat vakchinees in het duits is (altijd handig als je op vakantie bent en je hebt een vakchinees nodig ;)) Komt onze media-oppas-turk hijgend in je nek praten over dat hij je naam niet kan lezen en je een schrijfcursus moet gaan volgen, waarop jij vervolgens zegt dat hij maar een spraakcursus nederlands moet volgen, en maar beter moet leren articuleren omdat je hem niet verstaat. Er weer uitgestuurd wordt, en de rest van het nuttige uurtje dus spendeert op de gang met je schetsblok op je schoot.

Gister al zo'n even nuttig uurtje gehad met mijn "schoolpschyoloog' over mijn stress bij wiskunde en faalangst, oftewel alles net zo lang herhalen todat je er zelf maar in gaat geloven dat je het wel kan, al bewijzen je cijfers nog altijd het tegendeel. In dat zelfde uur nog vele malen aan moeten horen over dat ik teveel zelfspot gebruik terwijl ik alleen een stickertje wou voor mij goede werk van wiskunde ^^.  Maar ook omdat ik zei dat ik een enorme sloddervos ben, alles kwijtraak en geen orde kan houden in mijn map. Maar nee dat is dus ook weer zelfspot, ik zie het gewoon als de waarheid. Zei hoeft toch niet zeker elke keer weer een verfrommelde planner onderuit der tas te halen nadat ze er uren na gezocht had? 

Zelfspot: teveel is nooit goed, maar te weinig is gewoon een te grote ego hebben. Dan maar liever teveel veel van het goede. Dan kan je tenminste nog om je zelf lachen waneer je weer een je uppie op de gang zit ^^.  

-Mieke-

Weekverslag ^^

Nou dat was een rare week .. veel gebeurd maar eigelijk ook niet. Ik ga jullie er niet heel lang mee lastig vallen dus zet ik alles maar in een rijtje wat ik deze week gedaan en meegemaakt heb zodat het niet zo langdradig word als normaal ;)

° Maandag had men vriend het dus uitgemaakt (zie vorige blogs)
° Tegelijk vroeg een goeie vriend van me uit op dezelfde dag die ik   eigelijk ook best wel leuk vond :$
° ik had een halfuursrooster.. jeej ^^
°ik heb een hele coole gothic-lolita-look-a-like-rokje gekocht ^^
° men mobiel is overleden.. R.I.P my dear friend..
° gezongen in de regen toen ik door het bos fietste (jihaa Jesse McCartney heeft ook zo'n mooie stem *zwijmel, zwijmel*)
° naar `the devil wears prada´in de bios geweest met Rico (srry wist niet dat het zo'n erge Chickflick was (A))^^
° een bak malaga-ijs gegeten gegeten wat goed werkt tegen liefdesverdriet (A) en omdat het gwn sooo verslavend is en je eigelijk geen excuus nodig hebt om het te eten.
° hele cd van John Mayer 5x geluisterd en die van Lily Allen ^^ *she rocks*
° niks gedaan voor school, behalve frans verprutsen, dus eigelijk wel wat gedaan (Å)
° hele week smerig gezond eten gehad >.< *gimme fastfood pretty plz*
° men manga/anime-fobie verbeteren <(^-^)> (aka alles ondertekenen met te lieve chibi's, inc m'n schoolbankjes ^^)
° met mijn bvriendin anime's gekeken ^^ full moon is kawaii ^^
° met mijn andere vriendin films gekeken en gelogeerd aka niet geslapen dus :P
° gewerkt bij de edah en met karretjes gereden :P
° elke aaf gemsnd (routine checkup ^^)
° 2 pakken schuimblokken naar binnen gewerkt >.< (MmmMm)
° mijn etui verloren en toen weer een nieuwe gekocht en die ook weer bijna verloren >.< *nee, mam ik ben niet vergeetachtig.. *
° Gekeken: 17 afleveringen: Chobits, 5 afleveringen: Fruits Basket en 3 afleveringen: Rozen Maiden ( nee ik heb niet teveel tijd over :U)
° op zoek geweest naar een Chii Cosplay outfit :O (voor Animecon)
°tequilla, boswandeling, pasoa en paar shotjes gehad (life is hard let's celebrate it ;))
° en gevierd dat ik al 1 week 17 ben :P (jeej for me *vreugdedansje*)

Hmm samenvatting >.< mjah dat was het ongeveer voor deze week.. maarjah wat moet je anders als je een halfuursrooster hebt en geen zin hebt aan school (Å)

-Mieke-

Confused by the moment

Ik ben de laaste tijd weer nogal in de war.. ik heb nu inmiddels twee en een halve maand met mijn vriendjelief maar we hebben elkaar nog maar drie hele weekenden gezien. Ik weet niet of je dat dan wel een echte relatie kunt vinden.. ik heb er tenminste best wel veel moeite mee.

Elke keer weer weken wachten totdat je elkaar eindelijk weer eens ziet. Ik weet niet of ik dat wel langer vol kan houden, want na een tijdje in die paar weken word mijn verliefdheid telkens minder, het is dan wel weer helemaal goed als ik bij hem ben maar toch. Terwijl ik nog wel van hem houd..  maar ik weet het soms gewoon niet meer... ik raak er elke dag meer over in de war. Of ik nog wel zo verliefd ben zoals in het begin. Ik wou gewoon dat ik het wist.. wist wat ik moest doen.. wist waar ik aan toe ben.. maar ik weet wel zeker ik geef niet op...

My love is fading by the moment
Every second your not here
My feelings are fading out
My memories starting to blur
But still I dont know why
Why your gone? Now your gone.
Why did you leave my heart?
Still I dont know...

-Mieke-

 

Windkindjes

Het spelen van de wind met het licht,

maakte vrolijke figuren op de grond.

Ze zongen, sprongen, en dansten in het rond.

De vrolijkheid leek voor eeuwig,

maar uiteindelijk verdween.

Toen het licht van de zon,

niet meer door het raamkozijn scheen.

 

-Mieke-

"I want to be the one you`ll love forever.."

Het klinkt mischien raar, en mensen zeggen wel van je bent nog maar zestien. Maar ik heb al tijden het gevoel dat ik klaar ben voor een echte serieuze vaste relatie. Want ik heb geen zin meer om alleen te zijn, ben ik al lang genoeg geweest, of van die "flingrelaties" wat na een date al afgelopen is. Ik heb nu gewoon zin om te 'settlen' maar dan niet meteen samenwonen oh nee dat nog helemaal niet. Maar gewoon een vriend hebben waarvan je weet dat je hem kunt vertrouwen en die je nooit verlaat of in iedergeval je langer mee hebt dan een paar maand. Die alles van je weet en je kent door dik en dun, die alles met je deelt en altijd voor je klaar staat; waarmee je lol kan hebben, mee kan huilen, lachen en serieus zijn.
      

Ik heb op dit moment nu al twee maand met mijn vriendjelief en ik houd heel veel van hem ^^.  En ik hoop ook dat we ook lang bij elkaar zullen blijven, maar twee maand is nog wel te weinig om echt elkaar te kennen en te weten dat je elkaar nooit meer loslaat, er kan dan nogal zoveel fout gaan ondanks dat je zoveel van elkaar houd. En mijn probleem is dus ook dat ik het moeilijk vind om echt van iemand te houden en hem volledig te vertrouwen omdat ik bang ben dat ik hem kwijt raak, doordat me dat te vaak overkomen is met mensen. Ik wil graag van die gevoelens af, want als het eenmaal niet meer gaat in een relatie moet je daar vrede mee hebben dat weet ik maar ik wil gewoon niemand kwijt raken.
     

  Ik weet ook dat je moet genieten van wat je hebt, maar ik probeer dat telkens opnieuw maar dan komen die gevoelens weer boven en verpest dat het weer. Ik snap het zelf ook niet en vrienden zeggen ook dat alles wel goed komt, maar zo voelt dat nu even niet. Ik snap gewoon niet waarom ik zo bang ben om mensen kwijt te raken waarvan ik van houd, ik weet dat is iedereen wel, maar ik heb het best wel heftig. Maarjah ik zie wel hoe dingen lopen, en ik hoop dat ik nog wel veel langer van men vriendjelief kan houden ^^

-Mieke-

"Who am I?"


Wat doe je op een saaie donderdag avond? Dan doe je natuurlijk een "Three Questions Personality Test"! Hier is mijn resultaat        

Idealist 

You are a passionate, caring, and unique person. 
You are good at expressing yourself and sharing your ideals.
You are the most compassionate of all types and connect   with others easily.
Your heart tends to rule you. You can't make decisions without 
considering feelings.
You seek out other empathetic people to befriend.
Truth and authenticity matters in your friendships.
In love, you give everything you have to relationships. You fall in love easily.
At work, you crave personal expression and meaning in your career.
With others, you communicate well. You can spend all night talking with someone.
As far as your looks go, you've likely taken the time to develop your own personal style.
On weekends, you like to be with others. Charity work is also a favorite pastime of yours.

-Mieke-

"Cheer up it's monday"

Pff tijdje niet meer geblogd..maar heb nu nogal een drukke periodes met weer de examenellende voor de boeg..dus verwacht de komende tijd niet al te veel spannende blogs (als die er al waren ^^) en sinds gister opeens last van een winterdipje (in de hefst >.< maargoed) die is straks ook wel weer over als ik in het weekend weer naar m'n vriendjelief ga en vakantie heb ^^. Maar door dat dipje kwam ik wel op leuke iedeeën waar ik van houd en dingen om te doen waar je weer blij van wordt ^^.  Hieronder volgt mijn 'things to do when you're in a dipshit period' list:

<3 

een heel bakje van B&J's Cookie Dough eten ^^
heel vals met de radio meezingen (alsof dat valse veel moeite kost)
in de regen rennen
onweersbuien kijken
naar het einde van de regenboog lopen
in een achtbaan gaan
screaming out loud
in het park wandelen met je vriendje ^^
naar paul walker kijken
nieuwe pumps passen
polka dots (how can you hate such sweet things ^^)
heel lang keten met je vriendin aan de telefoon
roddelen met je bvriendin over jongens
sleeping endlessly
lang naar vrolijke kleuren staren
nieuwe mensen ontmoeten ^^
hele harde geluiden maken tijdens films
chagge mensen nog chaggerijniger maken
een slappelach bui krijgen
een jaren '80 feest geven ^^
4 uur achter elkaar winkelen en dan een terrasje pakken
melige foto's van je vrienden maken
mensen aan het lachen maken ^^
schoenen uit de jaren '80
een warme fleece trui aan trekken
zwoelen bij een romantische film
vintage kleren zoeken
hele lange warme douches
MAYONAISE + FRENCH FRIES =
pop-art posters
listening to lifehouse while watching the sun go down on the beach
je kamer versieren met kaarsjes
mijn tekenpotloden
DRUIVEN {mmmMmmm}
baileys drinken op een terrasje in de Moezel

-Mieke-

Het weerbericht voor vandaag: "Donderbuien en valse hanen"

Ik zou maar meteen beginnen met mijn motto van vandaag zodat je weet waar je aan toen bent als je nog van plan was om deze log verder te lezen, want dan kan je nu nog stoppen ^^. Motto van vandaag: " nee ik word niet chagge van chagge mensen.. verdomme zeg ... zucht".

Dan vraag je je zeker af, " Wat heb je nou weer te zeiken?", nou het begon dus allemaal vanochtend toen mijn wekker gezellig een valse haan begon te imiteren waardoor ik uit mijn warme roes werd gesleurd terug naar het normale leven. Ik dacht dat het weekend was en wou me nog een keer omdraaien tot mijn mam de kamer binnenkwam en zei dat ik op moest staan omdat ik naar school moest, dus meteen men kop onder de kraan en vlug uit mijn pyjama.

 Op school aangekomen "in mijn iets te vrolijke humeur" waardoor ik meteen de volle lading ochtendhumeuren en pms van mijn klas over mij heen kreeg, waarna ik de rest van de dag negeert werd. Gelukkig zag ik al gauw weer mijn vrienden in de pauze (en tussen de gespijbelde les ckv) waardoor ik me weer iets minder een muurbloempje met een iets te harde mp3-speler voelde (ik draai namelijk altijd mijn mp3-speler als ik dus weer negeert word door mijn altijd even 'gezellige en sociale klas'.)

Dus was mijn humeur weer flink opgekrikt tot het luidden van de tweede bel, het signaal dat ik weer negeert word door mijn klas. Toen ik dus eindelijk na het 10e vrij was, (was vanaf het 1ste begonnen), kon ik meteen op men stalen ros springen op weg naar de tandarts. Toen opeens bedacht de hemel dat het wel leuk zou zijn om plotseling even een wolkbreuk te laten ontstaan, waardoor mijn net in model gebrachte haren en make-up.. fijn met mijn humeur met de regen in het putje werden gespoeld. Na een omweg van een kwartier aangekomen bij de tandarts was gelukkig mijn mam er al die heel lief mijn te zware tas met extra veel economie boeken wel wou mee nemen ^^. 

 Ik stapte dus na de tandarts dus weer vrolijk op men fietsje (ook omdat ik opgelucht was dat ik nog steeds geen gaatjes had ^^) Dus ik thuis aan men grote stapelhuiswerk beginnen tot het me opeens te binnen schoot dat ik nog mijn werk moest bellen om zaterdag mijn tijden te verzetten zodat mijn vriendjelief eindelijk weer een keer kan langskomen ^^, na veel gebel en gezeur later kwam het tot de conclusie dat het eerst goed was en ik alles met mijn baas gegeregeld had, totdat ik weer terug gebelt werd door mijn collega dat het eigelijk toch niet kon omdat ze op kraamvisite wou, maar ze zou kijken of ze nog wat kan regelen en zou me dan morgen terug bellen.. (wacht nu dus in spanning, want ik heb mijn vriendjelief al een maand niet meer gezien, en begin hem nu wel heel erg te missen).

Mjah je hebt soms van die dagen, maar morgen is er weer een nieuwe dag dus we zien wel hoe het dan met de ochtendhumeuren en de pms buien gaat ^^.
-Mieke-

"Plastische narigheid"

Pff steeds meer krijg je van die programma's waar jijzelf verbouwd wordt tot zo'n playboybunny met een iet té grote voorgevel zodat ze weer aan hun rug verbouwd moeten worden zodat ze überhaupt kunnen blijven staan, of dat ze mensen hun lippen zo vol laten spuiten met botox en shit, dat ze niet fatsoenlijk meer kunnen eten en dus maar door een infuus worden gevoerd, njah je hebt het vast wel eens gezien. 

Maar als je er zo over nadenkt is het eigelijk best wel erg dat je jezelf zo verbouwd tot het ideale beeld, en als ze het eenmaal zijn gaan ze meestal zit te janken dat ze zichzelf niet meer zijn. Neeh, doh doos, je hebt een volgeplugde met botex besmeerd gezicht, lijkt me logisch dat je jezelf dan niet meer bent. Niet dat ik wat tegen plastische chirurgie heb ofzo, maar er zijn grenzen. Kijk, als je nou vooruitstaande oren hebt, of je brandwonden laat behandelen.. helemaal prima. Maar om nou van een mooi meisje (of jongen) al het overgebleven vet wat er nog aan zat weg te zuigen omdat 'anorexia' even  'in de mode' is, gaat me toch iets te ver.

Wees gewoon blij met je lichaam, ik heb ook zo mijn narigheiden waar ik niet blij mee ben, maar zie het als je eigenaardigheden, en wees gewoon lekker jezelf en trots erop. Het gaat tenslotte niet alleen maar om je uiterlijk, toch? ^^.

-Mieke-

"Ontplofte paddestoelen en een verffobie"

Gistermorgen ging ik onder tekenen met goeie moed beginnen aan een nieuw schilderij, en terwijl ik de verf uit de pot probeerde te krijgen, en dus net iets te hard erin drukte, plofte de deksel van de pot. En belandde de gehele rode inhoud op mij. Dus snel naar de wc toegerend met een horde vriendinnen achter mij aan om die rode brei van mij af te krijgen, want ik heb liever nog steeds blond haar i.p.v vuurtorenrood.

Dus moest ik al mijn kleren uittrekken en stond ik daar lekker charmant (dus niet) in mijn ondergoed samen met mijn vriendinnen mijn kleren proberen te redden van die rode ellende. Gelukkig kwam al snel een andere vriendin van mij aan met geleende kleren van de dramaclub, dus kon ik kiezen uit een 5 maten te grote grijze broek met als ceintuur een schitterend oranje stuk touw of een iets te krappe blauwe pyjamabroek. Ik kon eigelijk niet kiezen, tussen die beide prachtstukken maar al snel kwam ze weer terug met een vuurrood jurkje met witte bloempjes, wat beter bij mijn gezichts- en haarkleur paste op dat moment. Dus had ik dat maar aangetrokken.

Mijn lerares zei dat ik wel naar huis mocht, om me om te kleden en te douchen enzo. Waar ik wel heel blij mee was want bijna een hele dag vrij die je opeens krijgt is nooit mis. Ik sprong toen meteen op mijn fiest op weg  naar huis met nog steeds dat niet al te charmante jurkje aan en de rode verfspetters in mijn gezicht, dat was natuurlijk een grappig gezicht volgens al die tegemoet komende brugpiepers, en dat lieten ze natuurlijk ook merken met hun hoge schele oerkreten ( de hoge schele tonen worden verklaard gezien het feit dat ze nog geen baard in de keel hebben).

Toen ik dus eindelijk mijn weg naar huis veilig teruggevonden had zonder nog verder opgelet te hebben op de voorbijgangers, heb ik meteen al mijn kleren op de handgewassen, oftwel een uur lang op je knieën staan boenen op die inmiddels half in gedroogde rode spetters. Na een tijdje krijg je dan toch wel heel erg last van je armen, en laat je per ongeluk wat vallen,  en jahoor daar ging de zeep al, over mij heen natuurlijk.. wat anders >.<.

Dus nadat ik me zelf in de spiegel bekeek, zag je grote gelijkenissen van een rood met wit gestipte ontplofte paddestoel. Dus toen was ik maar al te blij toen ik gebruik kon maken van de douche en die inmiddels roze gemengde prut van mijzelf afkon wassen.

-Mieke-

"Harajuku Girls"

Oeh oeh wat houd ik toch van dat land ^^, ik wil er zo graag minimaal één keer in mijn leven zijn geweest, mischien na men vwo examen of om daar te gaan studeren, maar goed. omdat het zo duur is zou het de komende tijd er zeker wel niet in gaan zitten. Dus moet ik als het wel kan tot die tijd me maar gaan vermaken met hun muziek ( j-pop), kledingstyle (harajuku), de taal en de manga's en anime's ^^. Niet ik dat zo erg vind ;).

Maar waarom vraag je je zeker af, waarom zou je in vredesnaam zo'n eind weg willen van je eigen bedje? Nou dat zou ik je vertellen, en probeer het zo kort mogelijk te houden ^^. Ten eerste omdat ik heel erg gek ben op manga en anime (de japanse strips en series), ik houd dan vooral van de shonen genre (actie etc.) en ook van de shojo ^^ (de girlie-girl genre). Ook omdat je er gewoon lekker gek kan doen, vooral qua kleren zijn er geen grenzen, zie bijvoorbeeld maar eens de .. Cyber/gothic lolita, wa mono, post-punk en girl-b stylen wat door veel scholieren daar gedragen word als een soort van 'verzet' tegen de standaard uniformen daar op de scholen en op het werk. Dus je kan je er gewoon uitleven, lekker jezelf zijn en gek doen ^^.  

Ze zijn er harstikke beleefd en schoon, die straten alleen al, en de natuur is zo ongeloofelijk mooi, je hebt er bergketens en zee alles in een land. De taal is ook zo leuk.. Kawaii ^^ Echt zo'n lieve en vrolijke taal ^^. Ze zijn zo lekker anders maar toch hetzelfde, er zijn natuurlijke ook wel nadelen aan Japan, maar dat heb je aan elke land, zelf bij de kaaskopjes hierzo. Mjah genoeg aarderijkskunde voor nu :P.

 -Mieke-

 

De chaosmap genaamd: "mijn muziek"

Pfff, was vandaag bezig mijn muziekcollectie te ordenen, maar na 3 nummers had ik de hoop op een geordende op alfabetische volgorde gerangschikte muziek map opgegeven. Ik kwam er achter dat ik toch van iets teveel verschillende muziekgenres houd, dat ik voor bijna elk nummer wel een nieuwe map met genre moest maken.

Maar je moet toch wat met je tijd op een vrije vrijdagmiddag zonder huiswerk, dus ik met mijn 'ik geef de hoop nog niet op' hoofd, ging met de goede hoop die ik nog had, proberen men mp3-speler dan maar te ordenen, maar die was even erg, er komt er maar geen einde aan. Tenslotte heb ik dus alles maar in één grote map gepleurt met de naam: 'muziek', hoe orgineel weer ^^. Ga ik dus voortaan maar iets vaker de zoekoptie gebruiken om toch de nummers te vinden die ik mooi vind, in de grote wirwar en chaos wat mijn 'muziek' heet.

 -Mieke-  

Gezocht: "Realiteit"

Vrij zijn in de diepe dalen van verdriet, is het eniste wat je wilt, jezelf zijn, vrede me je innerlijke ik met die liefde die in je schuilt maar er niet uit kan. Vrij zijn van de touwen die snijden in je vlees, van de staak die in je hart schuilt, verlost van de ketens die je ziel binden en je dicht bij de realiteit houdt.

Je wilt ze doorbreken vluchten naar het surrealisme vrij zijn, jezelf zijn. Maar je bent gevangen in een glazen bol, met geen eind en begin. Je ziet je lot, je kan het bijna aanpakken, je voelt het met al je zenuwen, proeft het met heel je ziel. Het is zo dichtbij, maar nog, nog kan je het niet aanpakken.

De verplichtingen van het aardse drukken zwaar als een grote last op je schouders, het verplettert je, het breekt je. Toch zie je het licht, wat door de bol heen breekt, wachtend op het licht wat al je zondes zal vergeven, en eindelijk de last van je schouders zal vervagen en jezelf kan zijn. Jezelf, opgaand in het licht van verlangen, verdwijnen in het schijnsel. De einde van de marteling voorbij.

Vrij zijn... Maar het licht dringt niet door, je bent nog niet klaar. Het licht gevangen, buitengesloten van de glazen bol. Je wilt zo graag naar het licht, je strekt je uit ..maar valt neer.. je voelt het licht, je voelt het al maar al te goed, maar toch merk je het niet, het bestaat, maar ook niet. Het is een vacuüm tussen twee werelden, het reële en het surreële. Gevangen in je ziel, in het binnenste van jezelf. Een ballingschap zonder eind of begin, een hopeloze strijd  om door de materie heen te breken
-Mieke-

"Een keukenprinsesje, ik?"

Een ding wat ik zeker dus niet ben is een keukenprinsje, tenmiste voor het al het normale eten. Ik krijg het zover dat ik boontjes kan laten ontploffen in de magnetron, de aardappels zo hard zijn dat je er een gat mee in de muur kan gooien, en elke anti-aanbaklaag van angst uit de pan knapt als ik alleen al in de buurt kom. Daarom hoop ik ook later dat men man een chefkok is, of tenminste iemand waarvoor de groentes niet uit de pan ontploffen.

 Anders word ik later wel heel dik van de afhaalmaaltijden, niet dat daar wat mee mis is, maar toch pas ik liever wel door een deur. Maar hoe het komt dat ik niet met eten overweg kan, en zij niet met mij, weet ik niet want mijn mam is een ware keukenkoningin. Alles smaakt lekker bij haar, maar als ik het ook maar probeer om met haar te tippen, word het eten alleen nog maar zwarter. Maar het feit dat ik ook niet met het keukengerei om kan gaan speelt ook mee, vorig jaar nog met verzorging moesten we simpele pannenkoeken maken, dus ik was al blij dat ik de eieren kon breken zonder er zelf onder te zitten, (ik gebruik toch liever men andrélon shampoo dan eieren voor mijn haar).

Dus ik met m'n iets te enhousiaste hoofd probeerde die pannenkoek in de pan om te gooien.. i.p.v dat de pannenkoek netjes terug valt in de pan.. ligt de pan op de grond, en heb ik de steel in mijn hand. Maar de pannenkoek lag nog wel in de pan ^^. Maar goed, ik heb liever dus een avondje bankhangen met de plaatselijke muffe pizza van de pizzaboer dan een avondje met een gebloemde keukenschort om heerlijke aangebakken zandtaartjes te maken voor manlief.

 -Mieke-

http://www.onestat.com/aspx/reports.aspx?nav=i